«Ο Εγωιστής Γίγαντας»

"Ο Εγωιστής γίγαντας" ,το γνωστό παραμύθι του Οσκαρ Ουάιλτ σε μια διασκευή για παιδιά νηπιαγωγείου μας παρουσίασε σήμερα το Κουκλοθέατρο Λαμίας στο χώρο του Νηπιαγωγείου μας.

Το παραμύθι μιλάει για έναν γίγαντα που είχε έναν υπέροχο κήπο. Έναν κήπο που αγαπούσαν τα παιδάκια του χωρίου και πήγαιναν εκεί για να παίξουν κάθε απόγευμα. Ο γίγαντας όμως ήταν πολύ εγωιστής.Ηθελε τον κήπο μόνο δικό του. Μόλις αντιλήφθηκε ότι τα παιδιά έπαιζαν μέσα στον κήπο του, τα έδιωξε, έχτισε μια μεγάλη μάντρα και τους απαγόρευσε την είσοδο.

Στον κήπο του γίγαντα εγκαταστάθηκαν η παγωνιά και η βροχή και ο κήπος δεν άνθισε ποτέ ξανά.Ο γίγαντας λοιπόν έμεινε μόνος στον παγωμένο κήπο του,μέχρι που ένα μικρό παιδάκι του έμαθε την αγάπη.Τότε ο γίγαντας κατάλαβε πως η σκληρότητά που είχε δείξει στα παιδιά ήταν η αιτία που ο κήπος του ήταν παγωμένος.Αμέσως γκρέμισε τη μάντρα και προσκάλεσε τα παιδιά μέσα.Ο  κήπος άνθισε,τα πουλιά γύρισαν και όλοι μαζί έζησαν ευτυχισμένοι εκεί πολλά χρόνια ως ότου ο γίγαντας πέθανε και πήγε στον παράδεισο.

Το παραμύθι έφερε τα παιδιά με ευχάριστο και αβίαστο τρόπο σε επαφή με έννοιες όπως εγωιστής, αγάπη και τα έκανε να νιώσουν τη χαρά του μοιράσματος με τους άλλους.

Στην παράσταση συμμετείχαν παίζοντας τον ρόλο των παιδιών του παραμυθιού και αυτό τους έδωσε την ευκαιρία να βιώσουν τη χαρά-όταν τα παιδιά παίζανε ελεύθερα μέσα στον κήπο πριν τα διώξει ο γίγαντας και στο τέλος όταν και αυτός έπαιζε πια μαζί τους,την λύπη-όταν δεν είχαν πια που να παίξουν,την οργή και τον θυμό που τα έδιωξε.

Όσο ο γίγαντας δεν τα άφηνε να μπουν στον κήπο ανέλαβαν το ρόλο της παγωνιάς,της βροχής,του αέρα και ένιωσαν πως το να παραμένει παγωμένος ο κήπος του γίγαντα ενώ όλοι οι άλλοι γύρω είχαν ανθίσει ήταν η δίκαιη τιμωρία του για τον εγωισμό του.

Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν,συμμετείχαν ενεργά κατά τη διάρκεια της παράστασης και στο τέλος χόρεψαν και τραγούδησαν στον ολάνθιστο κήπο μαζί με τον καλό πια γίγαντα!

  

 

Μετά το τέλος της παράστασης τα παιδιά ζωγράφισαν ότι τα εντυπωσίασε περισσότερο και όσα μπορούσαν  έγραψαν τον τίτλο του έργου που παρακολουθήσαμε.

Συναισθήματα - Διαχείριση θυμού

Στο πλαίσιο του προγράμματος Αγωγής Υγείας που θα υλοποιήσουμε φέτος, με κύριο στόχο την επίλυση συγκρούσεων ανάμεσα στα παιδιά, θεωρήσαμε απαραίτητο να ασχοληθούμε αρχικά με τα συναισθήματά μας δίνοντας έμφαση στη διαχείριση του θυμού.
Έτσι, διαβάσαμε αγαπημένα παραμύθια και προσπαθήσαμε να περιγράψουμε και να αναγνωρίσουμε τα συναισθήματα των ηρώων. Παρατηρήσαμε εικόνες παιδιών σε διάφορες συναισθηματικές καταστάσεις και μιμηθήκαμε τις εκφράσεις τους.

  Συζητήσαμε και ζωγραφίσαμε ό,τι μας προκαλεί χαρά και λύπη

                                                      φόβο 

                                                          θυμό

       
                      Παίξαμε με τις μάσκες των συναισθημάτων.

Συζητήσαμε με μεγάλο ενδιαφέρον και πολλές ιδέες  και βρίκαμε τρόπους να διώχνουμε το φόβο που νιώθουμε σε διάφορες καταστάσεις.
Φτιάξαμε ασπίδες του θάρρους και ζωγραφίσαμε πάνω τους τρόπους για να διώξει ο καθένας το δικό του  φόβο.

Εικονογραφίσαμε την ιστορία του  " Θυμωμένου Δράκου" 
(ελαφρώς τροποποιημένη ιστορία από το διαδίκτυο/ παιχνίδια - τεχνικές διαχείρισης θυμού)

        Δραματοποίησαμε την ιστορία  του Δράκου

Ακολουθήσαμε το παράδειγμα του Δράκου και φτιάξαμε το δικό μας κουτί του θυμού όπου βάζουμε τις ζωγραφιές με τις αιτίες του θυμού μας ώστε να τις κουβεντιάσουμε όταν θα έχουμε ηρεμήσει.  Διαδικασία που είχε και έχει μεγάλη απήχηση. Η ζωγραφική του θυμού  φαίνεται να προσφέρει διέξοδο σε αρκετά  παιδιά όταν θυμώνουν  ενώ η συζήτηση αργότερα του θέματος δίνει μεγάλη ικανοποίηση και συναισθηματική ισορροπία.

                                  
                                  Θύμωσα γιατί........

Αναζητήσαμε εναλλακτικούς τρόπους για τη διαχείριση του θυμού μας (δεν ηρεμούμε όλοι με τον ίδιο τρόπο). Οι ιδέες των παιδιών πολλές και πολύ εύστοχες. Τις αναρτήσαμε στον τοίχο της τάξης ώστε να τις συμβουλευόμαστε όταν χρειαστεί.                  (καρτέλες από www.kindykids.gr)

Δραματοποίησαμε την ιστορία " Το χελωνάκι" το οποίο ηρεμούσε με το δικό του τρόπο. Όταν θύμωνε έμπαινε  στο καβούκι του για λίγο, ηρεμούσε και μετά συζητούσε το προβλημά του.

Τέλος , και στο πλαίσιο της διαθεματικής προσέγγισης της Ζωγραφικής φέτος στο σχολείο μας, γνωρίσαμε τον Γάλλο ζωγράφο Henri Matisse και εμπνευστήκαμε από την τεχνική των cut outs κολλάζ του. Κολλάζ που προκύπτουν από τη χρήση του    "θετικού" και του "αρνητικού" ενός σχεδίου (βλ. nipiorama)

Χωριστήκαμε σε τρείς ομάδες, όσα και τα ζεύγη συναισθημάτων που επεξεργαστήκαμε  και φτιάξαμε τα δικά μας κολλάζ με θέμα   "τα συναισθήματα".

...και το ταξίδι στους δρόμους του νου και της καρδιάς συνεχίζεται.............

Σιγά μην φοβηθώ!

 Τις  προηγούμενες μέρες μιλήσαμε για τον φόβο, στα πλαίσια του προγράμματος που διεξάγεται φέτος στο νηπιαγωγείο μας για τα συναισθήματα. Στην συζήτηση που κάναμε πολλά παιδιά ανέφεραν πως φοβούνται το βράδυ γιατί βλέπουν άσχημα όνειρα..αυτό είναι σοβαρό πρόβλημα και χρειάζεται άμεση επίλυση!Και ποιος θα αναλάβει την επίλυση του;Μα ποιος άλλος απ΄ τον φίλο μας που ταξιδεύει σ΄ ολόκληρο τον κόσμο για να μας φέρνει ιδέες, πληροφορίες και λύσεις στα προβλήματά μας!Ο φίλος μας λοιπόν  που, έτυχε να βρίσκεται αυτές τις μέρες στο Μεξικό για να δει τον Ινδιάνο φίλο του τον Καλό Όνειρο,  του μίλησε για το πρόβλημά μας. Το Καλό Όνειρο εξήγησε στον φίλο μας πως οι Ινδιάνοι εδώ και πάρα πολλά χρόνια φτιάχνουν ονειροπαγίδες για να παγιδεύουν τα κακά όνειρα. Του έδωσε μάλιστα πολλά σχέδια για να διαλέξει κάθε παιδί αυτό που του αρέσει, πολλά μαγικά φτερά και μαγικές χάντρες για να στολίσουμε την ονειροπαγίδα μας.. του έδωσε δηλ. ότι χρειαζόμασταν για να λύσουμε  το πρόβλημα των κακών ονείρων των παιδιών και να εξαλείψουμε μια για πάντα τον φόβο και κάτι παραπάνω:του έδωσε και μαγικά λογάκια σε περίπτωση που κάποιο κακό όνειρο παραείναι κακό και δεν τα καταφέρνει μόνη της η ονειροπαγίδα να το παγιδεύσει!

Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν, ζωγράφισαν όποιο σχέδιο διάλεξε το καθένα και έφτιαξαν πραγματικά έργα τέχνης για να στολίσουν το δωμάτιο τους και για να διώξουν κάθε κακό όνειρο!

«Φτιάχνουμε έναν Καινούργιο Κόσμο»

Αυτές τις μέρες στο Νηπιαγωγείο μας μιλάμε για την 28η Οκτωβρίου.Μέσα απ΄τις διηγήσεις,τα video,τα τραγούδια και τις φωτογραφίες τα παιδιά έρχονται σε επαφή με  γεγονότα  χρόνων μακρινών  και διαισθάνονται τι μπορεί να είναι πόλεμος και ποιές συνέπειες έχει.
Στα πλαίσια της θεματικής και για τις ανάγκες κατανόησης-στο βαθμό που αυτό είναι εφικτό-του τι είναι τελικά ένας πόλεμος και ποιές συνέπειες έχει πάνω στους ανθρώπους και στο περιβάλλον,είδαμε πίνακες γνωστών ζωγράφων με θέμα τον πόλεμο:

Salvador Dali, «Το πρόσωπο του πολέμου» (1940)

 Marc Chagall, «Πόλεμος» (1964-66)

 Otto Dix, «Στρατεύματα προελαύνουν μέσα σε αέρια»

 Paul Nash, «Φτιάχνουμε έναν Καινούργιο Κόσμο» (1918)

 
Christopher Nevinson, «Τα Μονοπάτια της Δόξας» (1917)

 Vasily Vereshchagin, «Η αποθέωση του πολέμου» (1871)

 Francisco Goya, «3η Μαΐου 1808» (1814

 Pablo Picasso, «Γκερνίκα» (1937)

Τα παιδιά εντυπωσιάστηκαν κυρίως απ΄τον πίνακα του Dali και του Goya και μέσα απ΄την παρατήρηση των παραπάνω έργων τέχνης και την συζήτηση συνέδεσαν τον πόλεμο με την καταστροφή και τον θάνατο.Πρόσεξαν πως όλοι οι πίνακες έχουν σκούρα χρώματα και δήλωσαν πως το συναίσθημα που τους δημιουργούν είνια θλίψη και φόβος..όμως ένας πίνακας,αυτός του Paul Nash μας δημιουργεί μια διαφορετική αίσθηση..βλέπουμε την Γη να είναι ¨ανω κάτω",όπως είπαν τα παιδιά,τα δέντρα καμένα,βλέπουμε την ερημιά στο τοπίο,αλλά επίσης βλέπουμε έναν λαμπρό ήλιο ν΄ανατέλει πίσω απ΄τα βουνά και αυτό μας δείχνει πως ακόμα και μετά την καταστροφή ένας πολέμου υπάρχει ελπίδα για να "φτιάξουμε έναν ειρηνικό καινούργιο κόσμο"
Αυτό κάναμε και εμείς στο παρακάτω φύλλο εργασίας που φτιάξαμε ειδικά για τον σκοπό αυτόν.

Και να, ο καινούργιος ειρηνικός κόσμος μέσα από τα μάτια των παιδιών,με χαρούμενα φωτεινά χρώματα, με έναν λαμπρό ήλιο στον ουρανό,με ανθρώπους,ζώα,δέντρα"ζωντανά" και μια βροχή που έρχεται να φέρει ξανά τη ζωή στη Γη και να σβήσει τα ιχνη του πολέμου, γιατί τελικά όσο υπάρχουν παιδιά υπάρχει ελπίδα!