«Κάποιες ιστορίες δεν θα έπρεπε να τις ζουν παιδιά» .

Ο τίτλος της σημερινής ανάρτησης δανεισμένος από το video της Unicef ¨Η Μαλάκ και η βάρκα¨, το οποίο προωθεί το μήνυμα «Κάποιες ιστορίες δεν θα έπρεπε να τις ζουν παιδιά» .

 https://www.youtube.com/watch?v=2UMjSZaMY2Y

 Στα πλαίσια του προγράμματος μας «Για κάθε παιδί, ίσες ευκαιρίες για ζωή. Όχι στη βία και το ρατσισμό. Ναι στη φιλία και το σεβασμό», είδαμε το παραπάνω video , το επεξεργαστήκαμε στη τάξη και  καταλήξαμε στο συμπέρασμα πως η Μαλάκ είναι μια μικρή πρόσφυγας πολέμου. Προσπαθήσαμε να  φανταστούμε την ιστορία της Μαλάκ. Εύκολα τα παιδιά σκέφτηκαν  πως η Μαλάκ ζούσε μια φυσιολογική και χαρούμενη ζωή σαν την δική μας σε μια όμορφη πόλη της χώρας της και θέλησαν να το ζωγραφίσουν.
 Ετσι προέκυψε το 1ο στάδιο της δραστηριότητας που αφορούσε τη ζωή της Μαλάκ πριν τον πόλεμο
Η πόλη της Μαλάκ πριν τον πόλεμο

 Όμως ο πόλεμος ήρθε ν αναστατώσει τη ζωή της, να καταστρέψει τη πόλη της και να σκοτώσει πολλούς απ΄ τους αγαπημένους της .

2ο στάδιο δραστηριότητας Η πόλη της Μαλάκ μετά τον πόλεμο

                                         

                                          

Η Μαλάκ στην προσπάθεια της να σώσει τη ζωή της το σκάει από τη χώρα της με μια μικρή βάρκα η οποία δεν είναι φυσικά ικανή να την μεταφέρει με ασφάλεια σε ειρηνική στεριά ,αλλά η Μαλάκ δεν έχει άλλη λύση απ ΄το να ρισκάρει.(αυτό είναι και το περιεχόμενο του παραπάνω video  της unicef)

3ο στάδιο Η φυγή της Μαλάκ

Στο video της unicef βλέπουμε τη Μαλάκ να μιλάει και έτσι ξέρουμε ήδη πως κατάφερε να φτάσει σε κάποια χώρα που δεν έχει πόλεμο για να συνεχίσει τη ζωή της .Αυτή τη χώρα ζωγράφισαν στο τέλος τα παιδιά με τη Μαλάκ χαρούμενη να έχει κάνει μια νέα αρχή στη ζωή της.

4ο στάδιο  Νέα  ζωή για την Μαλάκ

Τα παιδιά είπαν πως η Μαλάκ βρήκε τελικά μια χώρα στην οποία συνέχισε τη ζωή της.Πήγε σχολείο,γνώρισε νέους φίλους,έμαθε νέα γλώσσα.Τώρα ζει χαρούμενη,αλλά μερικές φορές θυμάται την πατρίδα της και τους φίλους που έχασε και τότε είναι λυπημένη.

 

Με την ευχή να καταλάβουν σύντομα οι ισχυροί του κόσμου, πως τίποτα δεν αξίζει τόσο, ώστε να φτιάχνουν τέτοιες ιστορίες στις ζωές των παιδιών!

Τ΄όνομά μου αγαπώ!

Από την αρχή της χρονιάς τα παιδιά βρήκαν στα συρταράκια τους μια καρτέλα που έγραφε τ΄όνομά

τους.Με κάθε ευκαιρία τα παιδιά ¨διάβαζαν" τ΄όνομά τους στη καρτέλα αυτή.

Μια μέρα σκόρπισα στον κύκλο τα γράμματα της Α-Β και τα παιδιά προσπαθούσαν να εντοπίσουν το δικό τους αρχικό γράμμα.Μετά κάθε παιδί τοποθετούσε τη καρτέλα του κάτω απ΄το αρχικό του γράμμα.Τέλος μετρήσαμε πόσα ονόματα αρχίζουν από κάθε γράμμα και βρήκαμε από ποιο γράμμα αρχίζουν τα περισσότερα ονόματα στη τάξη μας.

Καλά όλα αυτά,αλλά μήπως να στολίσουμε ο καθένας το αρχικό του γράμμα και να φτιάξουμε ένα όμορφο καδράκι για το δωμάτιό μας;Η ιδέα ενθουσίασε τα παιδιά που έπεσαν με τα μούτρα στη δουλειά για να φτιάξουν πολύχρωμα μπαλάκια από γκοφρέ και μ΄αυτά να στολίσουν το αρχικό γράμμα του ονόματός τους που είχαν ήδη μάθει.

Λίγες μέρες μετά στη γωνιά της γραφής κάθε παιδί βρήκε ένα ποτηράκι που μέσα είχε τα γράμματα του ονοματός του γραμμένα πάνω σε πλαστικά καπάκια και ένα χρωματιστό γλωσσοπίεστρο  που έγραφε πάνω το΄όνομά του και είχε στην άκρη τη φωτογραφία του παιδιού.

Τους άρεσε πάρα πολύ να συνθέτουν τ΄όνομά τους και το όνομα του φίλου τους που έβρισκαν εύκολα λόγω της φωτογραφίας πάνω στο γλωσσοπίεστρο.

Αργότερα μετρήσαμε πόσα γράμματα έχει τ΄όνομά μας και φτιάξαμε ένα ραβδόγραμμα που μας επέτρεπε να βρούμε αμέσως ποιο όνομα έχει τα περισσότερα και ποιο τα λιγότερα γράμματα καθώς και ποιά ονόματα αποτελούνται από  ίσο αριθμό γραμμάτων.Αυτό άρεσε πολύ στα παιδιά και το ραβδόγραμμα μας έμεινε πολύ καιρό στον πίνακα της τάξης μας.

Η τελευταία δραστηριότητα σχετικά με τα ονόματα ήταν η κατασκευή ενός τρένου που είχε τόσα βαγόνια όσα και τα γράμματα του ονόματος μας. Τα παιδιά ζωγράφισαν και έκοψαν ένα- ένα κάθε γράμμα και τοποθέτησαν σε κάθε βαγόνι του τρένου και ένα γράμμα,αλλά προσέχοντας την σειρά τοποθέτησης,γιατί πια έχουν ήδη καταλάβει πως δεν αρκεί να γράψουμε τα σωστά γράμματα,πρέπει να τα γράψουμε και με τη σωστή σειρά για να μπορεί κάποιος να διαβάσει το δικό μας όνομα.
Εγώ πλαστικοποίησα το τρένο κάθε παιδιού και συμφωνήσαμε να το κολλήσουν στη πόρτα του σωματίου τους,έτσι ώστε όποιος το διαβάζει να καταλαβαίνει ποιος μένει σ΄αυτό το δωμάτιο.

Στη διάρκεια της ενασχόλησής μας με το θέμα μας,συζητήσαμε και διαπιστώσαμε πως τα περισσότερα παιδιά έχουν το ίδιο όνομα με μια γιαγιά ή παππού,οπότε αναφερθήκαμε στο έθιμο που έχουμε εμείς οι Έλληνες  να παίρνουν να παιδιά τα ονόματα των παππούδων ή των γιαγιάδων τους.
Με την ευκαιρία διάφορων θρησκευτικών εορτών,πχ. του Αγίου Δημητρίου που γιόρταζε ο Δημήτρης,είπαμε πως οι περισσότεροι έχουμε το όνομα κάποιου Αγίου ή Αγίας της Εκκλησίας μας και χωρίσαμε τα Χριστιανικά απ΄τα Αρχαία ελληνικά ονόματα.Επίσης προσπαθήσαμε να βρούμε παροιμίες ,τραγούδια και ποιήματα σχετικά με τα ονόματά μας και διαπιστώσαμε πως για μερικά είναι εύκολο να βρούμε,όπως για τον Γιάννη και την Ελένη,αλλά για άλλα είναι δύσκολο,όπως πχ. για την Αργυρώ. Στα πλαίσια αυτής της δραστηριότητας ακούσαμε το γνωστό ηπειρώτικο τραγούδι 'Γιάννη μου το μαντήλι σου", το "Για την Ελένη" και ελπίζω κατά την διάρκεια της χρονιάς να έχουμε την ευκαιρία να βρούμε κάτι για όλα τα παιδιά!