Παρασκευή, 17 Νοεμβρίου 2017

Μια φανταστική χώρα



Μια μέρα διαβάσαμε το παραμύθι του  Ευγένιου Τριβιζά «Η φάλαινα που τρώει τον πόλεμο». Η φάλαινα αυτή ζούσε στη θάλασσα μιας χώρας που ονομάζεται Βαραδουάη. Τα παιδιά ρώτησαν αν υπάρχει αυτή η χώρα και εγώ εξήγησα πως  δεν υπάρχει, αλλά ο Τριβιζάς συνηθίζει να  φτιάχνει δικές του  λέξεις  που δεν υπάρχουν στη γλώσσα μας ,βάζοντας στη σειρά συλλαβές όπως κάναμε και εμείς όταν παίζαμε με τις συλλαβές. Αυτό μας έδωσε την ιδέα να παίξουμε ξανά με τις συλλαβές αυτή τη φορά με σκοπό να δώσουμε ένα φανταστικό όνομα στη δική μας φανταστική χώρα. 

 Αυτό ενθουσίασε τα παιδιά! Έτσι κάθε παιδί επέλεγε πόσες και ποιες συλλαβές ήθελε να χρησιμοποιήσει -εγώ βοηθούσα διαβάζοντας αυτό που έγραφαν και αυτά κάθε φορά ξεκαρδίζονταν στα γέλια!




 Έπειτα κάθε παιδί έγραψε σε ένα  λευκό χαρτί το όνομα της χώρας του και   στην συνέχεια την ζωγράφισε όπως την φανταζόταν. 
Η χώρα μου έχει ουρανό άλλοτε μπλε και άλλοτε πορτοκαλί.Εχει 5 ήλιους.Εχει βουνά,σπίτια,χορτάρι και δέντρα που μιλάνε.




Η χώρα μου έχει κόκκινο ουρανό και μεγάλα λουλούδια.Στη χώρα μου ζουν κουνελάκια και νεράιδες.




Η χώρα μου έχει ιπτάμενες καρδούλες και μονόκερους.Ενα ουράνιο τόξο κρατάει τους ανθρώπους να μην πέσουν στη θάλασσα.

                                                                                                                                       
Στη χώρα μου η θάλασσα είναι πολύχρωμη και έχει φάλαινες.  Ο ουρανός είναι πορτοκαλοκίτρινος και έχει πάντα ένα ουράνιο τόξο.Στη χώρα μου υπάρχουν ιπτάμενες καρδούλες και τα λουλούδια έχουν πρόσωπο και μιλάνε.
Η χώρα μου εχει πορτοκαλί ήλιο με μωβ ακτίνες.Εχει πουλιά,σπίτια,δέντρα και ιπτάμενους αστερίες.

 
                               
Η χώρα μου έχει νεράιδες που κάνουν μαγικά και βγάζουν μπαλάκια.Στη χώρα μου ο ουρανός είναι πολύχρωμος και ο ήλιος μωβ.





Φωνούλες-συλλαβές



Έχοντας ήδη εξοικειωθεί με τον συλλαβισμό σε προφορικό επίπεδο, περάσαμε  στον γραπτό λόγο. Έτσι  έγραψα σε  κομμάτια από χαρτόνι τις συλλαβές που απαρτίζουν τα ονόματα των παιδιών. Τα παιδιά που γνωρίζουν και γράφουν το όνομα τους χωρίς την βοήθεια καρτέλας, εύκολα διάλεξαν ανάμεσα στις συλλαβές αυτές που χρειάζονται για να γράψουν το όνομα τους και τις έβαλαν στη σωστή σειρά. Τα μικρότερα παιδιά έκαναν το ίδιο, αλλά με τη βοήθεια της καρτέλας τους(δηλ. έβλεπαν στη καρτέλα το όνομα και το έφτιαχναν ενώνοντας τις σωστές συλλαβές).






Έπειτα αποφασίσαμε πως τα ονόματα μας χρειάζονται ένα σπίτι και έτσι φτιάξαμε ένα μεγάλο μανιτάρι και κάθε παιδί κόλλησε πάνω του το όνομα του ενώνοντας τα συλλαβές. Μετρήσαμε πόσες συλλαβές είχε το κάθε όνομα και είδαμε πως άλλα έχουν περισσότερες και άλλα λιγότερες συλλαβές.



 



Και για να διασκεδάσουμε αποφασίσαμε να ενώνουμε τυχαίες συλλαβές και έτσι ανακαλύψαμε πολλές αστείες λέξεις!



 



Κυριακή, 12 Νοεμβρίου 2017

Μια μέρα στο Νηπιαγωγείο με τον Βασίλι Καντίνσκι



O Βασίλι ΚαντίνσκιΚαντίνσκυ) (ρωσική γραφή: Василий Кандинский, λατινική γραφή: Wassily Kandinsky, Μόσχα 16 Δεκεμβρίου 1866Νεϊγί-συρ-Σεν, Γαλλία, 13 Δεκεμβρίου 1944) ήταν Ρώσος ζωγράφος και θεωρητικός της τέχνης. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες του 20ού αιώνα και ήταν ένας από τους πρωτοπόρους της αποκαλούμενης αφηρημένης τέχνης. Έλαβε μέρος σε ορισμένα από τα σημαντικότερα ρεύματα της μοντέρνας τέχνης εισάγοντας τις δικές του καινοτομίες και μία νέα αντίληψη για τη ζωγραφική, καταγράφοντας ένα πλούτο θεωριών και ιδεών στην πραγματεία Για το πνευματικό στην τέχνη. (Από τη Βικιπαίδεια)



Είδαμε έργα του μεγάλου αυτού ζωγράφου και μέσα από αυτά προσεγγίσαμε γεωμετρικές έννοιες  όπως ευθεία και καμπύλη γραμμή, τα είδη των απλών γεωμετρικών σχημάτων (κύκλος,τετράγωνο,κτλ) την έννοια των ομόκεντρων κύκλων. Παρατηρήσαμε τις συνθέσεις του ζωγράφου και  είδαμε πως στις συνθέσεις του  χρησιμοποιεί κυρίως καθαρά, έντονα χρώματα και απλές καθαρές γραμμές.






Μάθαμε πως ήταν Ρώσος ζωγράφος(είδαμε τη Ρωσία στον παγκόσμιο χάρτη μας) και επειδή κάποιο παιδί ρώτησε πως μιλούσε, ακούσαμε ρώσικα και διαπιστώσαμε πόσο  διαφορετική είναι αυτή η γλώσσα από την δική μας.

Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν με τα έργα του και καθώς τα βλέπαμε άρχισαν αυθόρμητα να λένε τι βλέπουν σ αυτά…. ένα ουράνιο τόξο, τους πλανήτες στο διάστημα, κτλ.

Αντλώντας έμπνευση από τα έργα του Καντίνσκι,  αποφασίσαμε να φτιάξουμε ένα κολάζ(ατομικό έργο) με σχήματα που θα κόψουν μόνα τους τα παιδιά από γλασέ χαρτί και να επιχρωματίσουμε (ομαδικό έργο) το έργο του Thirty του 1937 (Paris, Centre Georges Pompidou)


Και να το αποτέλεσμα!








Το κολάζ στη συνέχεια το πλαστικοποιήσαμε και τα παιδιά το πήραν στο σπίτι τους για να το χρησιμοποιούν σαν σουπλά.




 





Φρούτα του Φθινοπώρου

Μιλήσαμε για τα φρούτα που έχουμε το φθινόπωρο,παίξαμε με αυτά και φτιάξαμε την καθιερωμένη πια φρουτοσαλάτα που άρεσε πολύ στα παιδιά και συμφώνησαμε κάθε απόγευμα να τρώμε όλοι στο σπίτι μας μια μικρή φρουτοσαλάτα.
Αντγράψαμε από καρτέλες τα ονόματα των φρούτων και μετρήσαμε πόσα γράμματα χρειάζεται να βάλουμε για να γράψουμε το όνομα καθενός.






Τραγουδήσαμε και χορέψαμε με διάφορα παιδικά και μη τραγούδια για τα φρούτα(μήλο μου κόκκινο,φρούτα φρουτ,η παρέλαση των φρούτων κτλ)
Ζωγραφίσαμε με την τεχνική του επιχρωματισμού την δική μας φρουτιέρα.





Δευτέρα, 9 Οκτωβρίου 2017

Αρχίσαμε δυναμικά!!!

Ήδη από το ελεύθερο παιχνίδι κατά το μήνα Σεπτέμβριο φάνηκε ότι τα παιδιά φέτος έχουν πολύ όρεξη για κατασκευές, εικαστικές δημιουργίες, διερευνήσεις και πειραματισμούς, τακτοποιήσεις, φιλίες και εργασίες!
Στη γωνιά της πλαστελίνης.
 
Προνήπια ασχολούντια με το δύσκολο ξύλινο παζλ και το καταφέρνουν!
Συνεργασία σε ζευγάρια με το οικοδομικό υλικό.

Αυθόρμητες αγκαλιές!!
Κι άλλες αυθόρμητες αγκαλιές!!
Και αλληλοβοήθεια στη γωνιά του καβαλέτου για να φορέσουμε τις ποδιές, μη λερωθούμε.

Αναμίξεις με πινέλα. Το ευχαριστηθήκαμε!!!